Nowy Rok Liturgiczny  2026



Program duszpasterski 2025/2026r.

„Uczniowie-misjonarze” – nowy program duszpasterski Kościoła
w Polsce 

Podczas konferencji prasowej w Sekretariacie Konferencji Episkopatu Polski w Warszawie zaprezentowano nowy program duszpasterski Kościoła w Polsce na rok 2025/2026. Jego hasło – „Uczniowie-misjonarze” – odwołuje się do nauczania papieża Franciszka i dokumentów Synodu o synodalności. Ma on pomóc w odnowieniu i zdynamizowaniu szeroko rozumianej formacji chrześcijańskiej.
Rzecznik KEP, ks. Leszek Gęsiak SJ, przypomniał, że nowy rok liturgiczny i duszpasterski rozpocznie się 30 listopada, w pierwszą niedzielę Adwentu. Program stanowi kontynuację dotychczasowych etapów: „Wierzę w Kościół Chrystusowy”, „Uczestniczę we wspólnocie Kościoła” i „Pielgrzymi nadziei”, oraz nawiązuje do nauczania papieża Franciszka i Synodu o synodalności.
Rzecznik KEP wskazał, że hasło programu duszpasterskiego na rok 2025/2026 nawiązuje do tytułu ostatniej części dokumentu końcowego Zwyczajnego Zgromadzenia Ogólnego Synodu Biskupów „Ku Kościołowi synodalnemu – komunia, uczestnictwo, misja” i do zasadniczych myśli nauczania papieża Franciszka, zwłaszcza do zwrotu „uczeń-misjonarz”, który został użyty m.in. w adhortacji „Evangelii gaudium”, podjętych także przez papieża Leona XIV.

Bp Andrzej Czaja, przewodniczący Komisji Duszpasterstwa KEP, podkreślił, że program koncentruje się na formacji integralnej, obejmującej całego człowieka. – „To warunek konieczny, jeśli myślimy poważnie o odnowie życia Kościoła w parafiach i diecezjach” – powiedział.
Hierarcha zaznaczył, że chodzi o proces dojrzewania w wierze, który prowadzi od spotkania z Chrystusem, przez budowanie z Nim więzi, aż po upodabnianie się do Niego.
„Program duszpasterski ma pomóc Kościołowi w Polsce w odnowieniu i zdynamizowaniu szeroko rozumianej formacji. Chodzi o proces stopniowego rozwoju i doskonalenia się, czyli stawania się chrześcijanami” – zauważył hierarcha. Dodał, że są trzy etapy formacji chrześcijańskiej: spotkanie Chrystusa i decyzja by pójść za Nim; budowanie z Nim więzi; upodabnianie się do Niego.
Bp Waldemar Musioł, sekretarz Komisji Duszpasterstwa, wskazał, że program realizowany będzie na trzech poziomach – diecezji, parafii i rodziny – z wykorzystaniem modlitwy, liturgii i kontaktu ze słowem Bożym. Komisja przygotowała pięć zeszytów tematycznych oraz materiały dla rodzin.
Pierwszy z nich to Zeszyt teologiczno-pastoralny, który zawiera artykuły wyjaśniające i rozwijające tematykę programu duszpasterskiego. Pozostałe (homiletyczny, katechetyczny, liturgiczny i maryjny) służą upowszechnianiu i aplikacji programu w parafii przez sprawowaną w niej liturgię oraz formację, m.in. w grupach i we wspólnotach.

Dr Ewa Porada, redaktor materiałów dla rodzin, przypomniała, że każdy ochrzczony jest powołany do naśladowania Chrystusa. – „Bycie uczniem wymaga samoformacji i odpowiedzialności za Kościół” – podkreśliła.
Odnosząc się do materiałów dla rodzin, dr Porada wyjaśniła, że są one przygotowane na każdą niedzielę roku liturgicznego oraz zawierają nauczanie Kościoła z komentarzem oraz propozycją konkretnego zadania dla rodziny.
„Chodzi o to, abyśmy podjęli misję odpowiedzialności za Kościół i w Kościele” – podsumowała dr Porada.
Z kolei bp Grzegorz Suchodolski zwrócił uwagę na potrzebę nowego języka w duszpasterstwie młodzieży i większego wykorzystania mediów elektronicznych. – „Zanim wydarzy się głoszenie, musi być wzajemne słuchanie” – dodał.
Bp Suchodolski wskazał istotne cechy dla efektywnego duszpasterstwa młodzieży: młodzi muszą być podmiotem duszpasterstwa (z młodymi, a nie tylko dla młodych), kultura gościnności, głoszenie (kerygmat), przyjazność dla osób słabszych w duszpasterstwie, wolność od presji myślenia ilościowego, hojność materialna.
Nowy program duszpasterski „Uczniowie-misjonarze” ma stać się impulsem do odnowy życia parafialnego i pogłębienia osobistej relacji z Chrystusem. Jak podkreślają autorzy programu, jego realizacja będzie skuteczna tylko wtedy, gdy wierni – zarówno świeccy, jak i duchowni – podejmą wspólną drogę formacji i misji.
Program wejdzie w życie wraz z rozpoczęciem nowego roku liturgicznego, 30 listopada 2025 r., w pierwszą niedzielę Adwentu.

AKT ZAWIERZENIA NOWEGO ROKU 2026 MATCE BOŻEJ

Maryjo, Matko Ciszy i Zaufania,
staję przed Tobą na granicy czasu.
Za mną rok przeżyty — z jego światłem i cieniem.
Przede mną rok nowy, nazwany 2026 —
nieznany, jeszcze nienazwany,
jak droga ukryta we mgle.

Nie pytam dziś, co przyniesie.
Nie proszę, aby był łatwy.
Proszę tylko, aby był przeżyty z Tobą
i w woli Boga.

Oddaję Ci, Maryjo, cały Rok 2026 —
nie tylko jego święta i radości,
ale również dni zwyczajne,
monotonne, ciche, trudne.
Oddaję Ci poranki,
w których będę wstawać bez sił,
i wieczory,
w których będę szukać sensu.

Zawierzam Ci mój czas,
bo on nie należy do mnie.
Każda godzina, każdy oddech,
każde spotkanie i każde pożegnanie
niech zostaną złożone w Twoich dłoniach,
abyś uczyła mnie przeżywać je świadomie,
z wdzięcznością i pokojem.

Maryjo,
oddaję Ci moje plany na Rok 2026,
ale jeszcze bardziej oddaję Ci
moją gotowość na ich utratę.
Oddaję Ci moje pragnienia,
ale i moją zgodę na to,
że Bóg poprowadzi mnie inaczej,
niż bym chciał.

Zawierzam Ci mój lęk przed przyszłością,
niepewność jutra,
obawy o zdrowie, pracę, relacje, świat.
Ucz mnie wiary,
która nie polega na kontroli,
lecz na trwaniu przy Bogu,
krok po kroku.

Oddaję Ci moje serce w Roku 2026 —
z jego ranami,
z jego zmęczeniem,
z jego nadzieją, która czasem słabnie.
Ucz mnie miłości,
która nie jest emocją,
lecz decyzją codziennej wierności.

Maryjo,
jeśli w tym roku przyjdzie samotność,
bądź blisko.
Jeśli przyjdzie choroba,
bądź umocnieniem.
Jeśli przyjdzie krzyż,
ucz mnie go nie odrzucać,
lecz przeżywać z Chrystusem.

Oddaję Ci moje relacje —
te, które mnie budują,
i te, które mnie ranią.
Oddaję Ci słowa,
które będę wypowiadać,
i milczenie,
które będę musiał przyjąć.
Ucz mnie prawdy wypowiadanej w miłości.

Zawierzam Ci Kościół w Roku 2026 —
jego drogę,
jego zmagania,
jego świadectwo w świecie.
Niech będzie wierny Ewangelii,
nawet wtedy,
gdy będzie to kosztować.

Maryjo,
oddaję Ci także godzinę mojej śmierci,
jeśli miałaby nadejść w tym roku,
nie z lękiem,
lecz z ufnością,
że Ty będziesz blisko,
tak jak byłaś blisko Jezusa pod krzyżem.

Przyjmij, Matko,
ten akt zawierzenia —
nie jako piękne słowa,
lecz jako decyzję serca.
Niech w Roku 2026
wszystko, co się wydarzy,
prowadzi mnie bliżej Boga.

Prowadź mnie przez ten rok
drogą światła i prawdy,
aż do dnia,
w którym czas ustąpi wieczności,
a wiara stanie się widzeniem.

Maryjo,
w Twoje ręce
oddaję Rok 2026.
Amen.
***********************************
Modlitwy 
***********************************

O Maryjo, Ty zawsze jaśniejesz na naszej drodze jako znak zbawienia i nadziei.

Powierzamy się Tobie, Uzdrowienie chorych, która u stóp krzyża zostałaś powiązana z cierpieniem Jezusa, trwając mocno w wierze.

Ty, Zbawienie ludu rzymskiego, wiesz czego potrzebujemy i jesteśmy pewni, że zatroszczysz się o to, aby radość i święto – tak jak w Kanie Galilejskiej – mogły powrócić po tym czasie próby.

Pomóż nam, Matko Bożej Miłości, byśmy dostosowali się do woli Ojca i czynili to, co powie nam Jezus, który obarczył się naszym cierpieniem i dźwigał nasze boleści, by nas prowadzić przez krzyż ku radości zmartwychwstania. Amen.

Pod Twoją obronę uciekamy się, święta Boża Rodzicielko, naszymi prośbami racz nie gardzić w potrzebach naszych, ale od wszelakich złych przygód racz nas zawsze wybawiać, Panno chwalebna i błogosławiona.

*************************************************************************

„Pod Twoją obronę uciekamy się, święta Boża Rodzicielko”

W obecnej dramatycznej sytuacji, pełnej cierpienia i udręki, która ogarnia cały świat, wołamy do Ciebie, Matko Boga i nasza Matko, i uciekamy się pod Twoją obronę.

O Dziewico Maryjo, miłosierne oczy Twoje na nas zwróć w tej pandemii koronawirusa, i pociesz tych, którzy są zagubieni i opłakują swoich bliskich zmarłych, niekiedy pochowanych w sposób raniący duszę. Wspieraj tych, którzy niepokoją się o osoby chore, przy których, by zapobiec infekcji, nie mogą być blisko. Wzbudź ufność w tych, którzy są niespokojni z powodu niepewnej przyszłości i następstw dla gospodarki i pracy.

Matko Boga i nasza Matko, błagaj za nami u Boga, Ojca miłosierdzia, aby ta ciężka próba skończyła się i by powróciła perspektywa nadziei i pokoju. Podobnie jak w Kanie Galilejskiej, wyjednaj u Twego Boskiego Syna, by pocieszył rodziny chorych i ofiar oraz otworzył ich serca na ufność.

Chroń lekarzy, pielęgniarki i pielęgniarzy, pracowników służby zdrowia, wolontariuszy, którzy w tym czasie kryzysu znajdują się na pierwszej linii frontu i narażają swoje życie, aby ocalić inne istnienia. Podtrzymuj ich heroiczne wysiłki i daj im siłę, dobroć i zdrowie.

Bądź blisko tych, którzy w dzień i w nocy opiekują się chorymi oraz kapłanów, którzy z troską duszpasterską i zaangażowaniem ewangelicznym starają się pomagać i wspierać wszystkich.

Najświętsza Dziewico, oświeć umysły naukowców, mężczyzn i kobiet, żeby mogli znaleźć właściwe rozwiązania i pokonać tego wirusa.

Wspieraj przywódców państw, aby działali mądrze, z troską i wielkodusznością, pomagając tym, którym brakuje tego, co niezbędne do życia, planując rozwiązania społeczne i ekonomiczne z dalekowzrocznością i z duchem solidarności.

Najświętsza Maryjo, porusz sumienia, aby ogromne sumy używane na rozwój i doskonalenie uzbrojenia mogły być wykorzystane do promowania odpowiednich badań, żeby zapobiec podobnym katastrofom w przyszłości.

Najukochańsza Matko, spraw, aby w świecie wzrastało poczucie przynależności do jednej wielkiej rodziny, świadomość więzi łączącej wszystkich, abyśmy z duchem braterskim i solidarnością spieszyli z pomocą w licznych biedach i sytuacjach nędzy. Pobudzaj do stanowczości w wierze, wytrwałości w służbie, stałości w modlitwie.

O Maryjo, Pocieszycielko strapionych, weź w ramiona wszystkie swoje niespokojne dzieci i wyproś, aby Bóg zadziałał swoją wszechmocną ręką i uwolnił nas od tej straszliwej epidemii, żeby życie mogło powrócić do normalnego biegu w spokoju.
Zawierzamy się Tobie, która jaśniejesz na naszej drodze jako znak zbawienia i nadziei, o łaskawa, o litościwa, o słodka Panno Maryjo! Amen.

WIELKI POST  - czas nawrócenia


,,Czym właściwie jest chrześcijańskie nawrócenie/metanoja?
Procesem od-wrotu i po-wrotu, procesem, w którym chodzi o coś znacznie więcej niż o jednorazowy akt myślenia, odczuwania czy pragnienia.
Chodzi o powrót egzystencji do samej siebie, o ruch do wewnątrz, do ostatecznej głębi człowieka.
Ale nie do tego obszaru, który jest potwierdzeniem naszego egotyzmu i narcyzmu, zamknięciem w kręgu „samorozwoju” przy oklaskach znieprawionego sumienia.

Chodzi o odwrót/powrót: o opuszczenie siebie i zwrócenie się do wołającego i przychodzącego z zewnątrz Boga, do owego Kogoś Innego, do „Ty”, które otwiera życie i właśnie przez to je wyzwala.
Odwrót od fałszywego siebie jest tu powrotem do Boga i tym samym do prawdziwego siebie.
Dlatego metanoja jest równoznaczna z posłuszeństwem i wiarą.
Nie jest ona jedną z chrześcijańskich postaw, ale podstawą postaw.
Być chrześcijaninem znaczy zmieniać się nie tylko pod pewnym względem czy w konkretnym czymś, ale aż po ostateczną podstawę swego bytu i istnienia.
Ku Bogu."
RESZTA ARTYUŁU

Boże Narodzenie


Litania do Dzieciątka Jezus

Kyrie eleison, Chryste eleison, Kyrie eleison.
Dzieciątko Jezus, usłysz nas. Dzieciątko Jezus, wysłuchaj nas.
Ojcze z nieba, Boże, zmiłuj się nad nami.
Synu Odkupicielu świata, Boże, zmiłuj się nad nami.
Duchu Święty, Boże, zmiłuj się nad nami.
Święta Trójco, jedyny Boże, zmiłuj się nad nami.

Boskie Dzieciątko, prawdziwy Synu Boga, zmiłuj się nad nami.
Boskie Dzieciątko, Synu Maryi Panny,
Boskie Dzieciątko, Słowo, które stało się ciałem,
Boskie Dzieciątko, mądrości Ojca przedwiecznego,
Boskie Dzieciątko, przedmiocie upodobania Ojca,
Boskie Dzieciątko, oczekiwanie sprawiedliwych,
Boskie Dzieciątko, upragnione od wszystkich,
Boskie Dzieciątko, Królu Aniołów,
Boskie Dzieciątko, Zbawicielu nasz,
Boskie Dzieciątko, któreś sobie obrało za mieszkanie ubożuchną stajenkę, żłóbek za kolebkę, prostych pastuszków za swych wielbicieli,
Boskie Dzieciątko, które królowie uznali światłością i zbawieniem wszystkich narodów,
Boskie Dzieciątko, skarbniku łask Boskich,
Boskie Dzieciątko, źródło świętej miłości,

Bądź nam miłościw, przepuść nam, Boskie Dzieciątko.
Bądź nam miłościw, wysłuchaj nas, Boskie Dzieciątko.
Bądź nam miłościw, wybaw nas, Boskie Dzieciątko.

Od niewoli grzechowej, wybaw nas, Boskie Dzieciątko,
Od złości światowej,
Od pożądliwości ciała,
Od pychy żywota,
Przez pokorne narodzenie Twoje, wybaw nas, Boskie Dzieciątko
Przez chwalebne objawienie się Twoje,
Przez ofiarowanie się Twoje,
Przez niewinność Twoją,
Przez prostotę Twoją,
Przez posłuszeństwo Twoje,
Przez łagodność Twoją,
Przez pokorę Twoją,
Przez miłość Twoją, wybaw nas, Boskie Dzieciątko.

Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, przepuść nam, Dzieciątko Jezus!
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, wysłuchaj nas, Dzieciątko Jezus!
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, zmiłuj się nad nami, Dzieciątko Jezus!

P: Będę się radował w Panu.
W: Będę się weselił w Bogu, Jezusie moim.
Módlmy się: Panie Jezu, który z miłości ku nam przybrałeś postać Dzieciątka, ubożuchnego i upokorzonego w żłóbku, uwielbiamy Cię i wraz z mędrcami ofiarujemy Ci złoto gorącej miłości oraz kadzidło żywej modlitwy; uświęć nasze serca, jak niegdyś uświęciłeś serca ubogich pasterzy, abyśmy Ci zawsze wiernie służyli i nigdy nie przestawali wielbić.
W: Amen

Zmartwychwstał Pan! Alleluja!


,,Chrystus zmartwychwstał! i ty, człowiecze, 
Zmartwychwstań jasny z otchłani grzechu, 
Wykąp się w blasku, co z nieba ciecze,
Zaczerpnij życia w wiosny oddechu. ''

Środa Popielcowa




Środa Popielcowa rozpoczyna Wielki Post. Wypada ona dokładnie 46 dni przed Wielką Niedzielą i rozpoczyna okres Wielkiego Postu. Jest dniem rozpoczynającym czas pokuty.

Główny obrzęd Środy Popielcowej wywodzi się z czasów starożytnych, z tradycji judaizmu, w której to Żydzi na znak postu i pokuty posypywali głowy popiołem.

Miał to być akt najwyższej skruchy, polegający na uznaniu własnej marności w oczach Boga. Grzesznik podkreślał w ten sposób własną śmiertelność i znikomość.


Biblia podaje wiele fragmentów w których ludzie używali pyłu czy popiołu jako symbolów pokuty, żałoby (1 Księga Mojżeszowa 18.27; 2 Księga Samuela 13.19; Księga Estery 4.1; Księga Joba 2.8; Księga Daniela 9.3; Ew. Mateusza 11.21).
Zgodnie z tradycją popiół sypany na głowę i czyniony na czole znak krzyża jest symbolicznym gestem wskazującym na jedność z Jezusem Chrystusem.
Księga Objawienia 7.3; 9.4; 14.1 i 22.4 wspomina o podobnej praktyce.

W Środę Popielcową katolików obowiązuje post ścisły, a więc spożycie trzech posiłków, w tym jednego do sytości. W kościołach kapłani odziani w fioletowe szaty liturgiczne, będące symbolem pokuty, odprawiają msze święte. Centralnym rytuałem podczas nabożeństwa jest posypywanie głów wiernych popiołem. Kapłani czyniąc to, wypowiadają słowa z Księgi Rodzaju: „Prochem jesteś i w proch się obrócisz” lub cytują słowa Ewangelii świętego Marka: „Nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię”. Obrzędowi towarzyszy odśpiewywanie pokutnych pieśni: „Wisi na krzyżu”, „Ludu, mój ludu” czy „Jezu Chryste, Panie miły”.

W tradycji ludowej w niektórych regionach Polski istniał również zwyczaj, zgodnie z którym w ten dzień posypywano popiołem pola, co miało zapewnić przyszły urodzaj.

Pokutowaćznaczy przemieniać się wewnętrznie, zmieniać swe poglądy
i postępowanie. Ta zmiana od „złego" do „dobrego" wymaga, jako pierwszego kroku, uświadomienia sobie tego, co w naszym postępowaniu, a stąd w nas samych, jest złego.

Jedną z form pokutnych jest uczestnictwo w Drodze Krzyżowej i Gorzkich Żalach oraz udział w rekolekcjach, na które serdecznie zapraszam wszystkich Parafian, życząc dobrych, błogosławionych owoców przeżywania Wielkiego Postu. 



Msze Święte i nabożeństwa:

Niedziela i święta
Pożarzysko – 9:00
Domanice – 10:30
Buków – 12:00
W tygodniu
Domanice – 18:00 (śr.)
Pożarzysko – 18:00 (cz.)
Buków – 18:00 (wt.pt. I sob. m.)
W maju i w czerwcu
Domanice – 17:00 (śr.)
Pożarzysko – 17:00 (cz.)
Buków – 18:00 (wt.pt.)
Nabożeństwo majowe i czerwcowe
Buków – 18.00
Droga Krzyżowa
Buków - piątek
Pożarzysko - czwartek
Domanice - środa
Gorzkie Żale
W niedziele po Mszach Św.
Odwiedziny chorych
Pierwszy piątek miesiąca od 9:00
Adoracja
Pierwsza niedziela miesiąca po Mszy Św.
w poszczególnych kościołach
Spowiedź
30 minut przed Mszą Św. w tygodniu
oraz w pierwszy piątek miesiąca  
Egzorcyści diecezjalni:

1) ks. prałat Stanisław Przerada - Świdnica, poniedziałek - godz. 9.30 -12.00 (Świdnicka Kuria Biskupia, pl. Jana Pawła II)

2) ks. Wojciech Drab przyjmuje w Świdnicy i w Kłodzku po wcześniejszym ustaleniu terminu pod numerem telefonu 575 884 577 (zasadniczo telefon czynny w piątki - w razie niepowodzenia proszę próbować w innym czasie)
DIECEZJALNA
SPECJALISTYCZNA
PORADNIA
RODZINNA
W ŚWIDNICY
ul. Budowlana 6B,
tel. 668 777 028
Pomoc psychologiczna online
Ks. dr Janusz Michalewski udziela pomocy psychologicznej online po wcześniejszym zgłoszeniu prośby za pomocą wiadomości SMS na numer telefonu 661 104 707 o treści: Proszę o kontakt w sprawie pomocy psychologicznej (podając swoje imię i nazwisko).


Pobierz Gazetkę Parafialną Nr 4

Pobierz pliki

Pobierz Gazetkę Parafialną nr 2

Pobierz Gazetkę Parafialną nr 1